Hoe het was......1 

 (door Simon van Loon 1932)

Jacob de Korte (geb.27 okt 1862 te Oude Tonge) trouwde op 17
aug 1889 met Pietertje van Loon.   Hij
was schipper op een klein binnenschip dat zonk in de dagen kort voor de
huwelijksdag. Onverzekerd was er geen bestaansmiddel meer en de onfortuinlijke
schipper zocht en vond werk in de Rotterdamse haven.

In Februari 1892 vestigde hij zich met vrouw en inmiddels
een zoon en een dochter in het pand in de Kerkring tegenover de toreningang.
Met een volledige vergunning was er sprake van een cafe.  Daarnaast begon hij te handelen in producten
voor schippers en boeren. Touw in allerlei soorten, teerproducten, verfwaren,
spijkers en drogisterijartikelen; kortom, zoveel mogelijk artikelen waar iets
op viel te verdienen en waar vraag naar was.

Hoe het was......2

Rond het jaar 1900 werd het café opgeheven, maar de volledige vergunning bleef gehandhaafd evenals de verkoop van alcoholische
dranken.  Door de jaren heen kwam er verandering (uitbreiding) in de artikelen die verhandeld werden.

Zo deden ook kruidenierswaren en textiel (kleinvak) en drogistartikelen hun intrede.

Met paard en wagen werden klanten buiten het dorp bezocht
tot in Ouddorp toe. Er was een knecht en de opgroeiende dochters (1891 en 1893)
werkten ook mee. De oudste zoon en later nog  2 zonen stierven allemaal op jonge leeftijd.

 Op 1 januari 1921 werd Marinus van Loon vaste medewerker.

 Hij trouwde met de oudste dochter Sophie op 27 juli 1922.

 Na het overlijden van Jacob de Korte  in 1929 (zijn vrouw was al overleden in 1922)werd de zaak voortgezet door Marinus van Loon  met zijn vrouw en schoonzuster M.M de Korte.

  Bij een verbouwing in 1929 werd de bovenverdieping met daarbij de geveltop verhoogd.                                           (wordt vervolgd)




Hoe het was ...3                                                                      

    Ook in de TweedeWereldoorlog heeft de winkel gewoon gedraaid tot aan de evacuatie in 1944.

In de drankwinkel (toen nog met "Volledige
Vergunning") was al gauw niets meer te koop.

De distributiebonnen voor de meeste levensmiddelen
bezorgden veel extra werk. Voor een tube tandpasta moest men een lege tube
inleveren en koffie en thee waren vervangen door surrogaten.

In 1944 evacueerden we eerst naar Rotterdam, daarna naar Gorinchem.

Een familielid maakte het mogelijk om het grootste
deel van de inboedel en de winkelvoorraad mee te nemen in het ruim van zijn schip.

In Gorinchem is de winkel medio mei 1944 geöpend en zo
goed mogelijk voortgezet. Het was oorlog en de voorraden werden steeds minder.

Na de bevrijding keerden we zo gauw als mogelijk was
terug naar Oude Tonge  (20 juni 1945) en de winkel werd daar weervoortgezet.              

       (wordt vervolgd)



Hoe het was.....4

Toen in mei
1945 overal de bevrijding werd gevierd, was Oude Tonge  een volkomen onbewoond dorp. De lagere
gedeelten stonden onder water en in de droog gebleven straten was er veel vernield.                                                                                                 

Na de terugkeer uit Gorinchem werd ook door de familie Van Loon weer orde in de zaak
gebracht. Niet alle vroegere dorpsgenoten keerden terug, maar na enige
weken  was er toch weer sprake van een
samenleving. Ook de scholen begonnen weer, nog voor de zomervakantie.

De klanten vonden opnieuw hun weg  naar de Kerkring
en de winkel draaide weer. Het huis had weinig schade opgelopen. Aan de
achterkant was een ruit gebroken en in de bijkeuken was de vloer nat geweest
door het inundatiewater.

Iedereen werkte mee in de winkel. Na de jaren van steeds groter wordende schaarste kwamen
er na de oorlog steeds meer producten weer in de winkel. Wel waren er nog
distributiebonnen nodig voor het verkrijgen van levensmiddelen, maar na enige
jaren kwam daar een einde aan.


Hoe het was...5

Op 24 februari 1942 werd op zeer bescheiden wijze aandacht
geschonken aan het vijftigjarig bestaan van de zaak. In 1952 was er totaal geen
aandacht voor het zestigjarig bestaan, want op 2 februari overleed Sophia, de
echtgenote van Marinus van Loon, na een ernstige ziekte.                                 

In de vijftiger jaren kwamen er nog meer veranderingen. In
tien jaar tijd trouwden er zes van de zeven kinderen van Marinus en Sophia.

De oudste dochter, Pie, bleef werkzaam in de zaak evenals de
zonen Cor en Piet. De oudste zoon werd drogist in Sneek, de jongste zoon koos
voor het onderwijs en twee dochters volgden hun man in zijn bestaan.                                            
 Er werden 25 kleinkinderen geboren tussen 1949 en 1974.

Door alles heen ging "werk aan de winkel" gewoon door,
tot...............

Wordt vervolgd.



Over ons

Ons bedrijf, Drogisterij Van Loon, is dit jaar 125 jaar op de markt. Met onze ervaring en betrouwbare personeel, die de klant weet te waarderen, zijn wij uitgegroeid tot dé drogisterij-speciaalzaak in de omgeving. Wij scoren hoog op klantvriendelijkheid en kwaliteit van onze diensten en producten. Via z.g. mond to mond reclame neemt ons aantal klanten nog steeds toe. Wij garanderen u, dat u tevreden bent met onze diensten. In feite - uw tevredenheid is onze grootste prioriteit. Niets is onmogelijk, wij doen het uiterste om u, onze klant, te helpen. Zo zorgen wij dat u altijd deskundig advies kunt krijgen over producten in onze winkel, en dat dit advies altijd door een diplomeerd medewerker kan worden verstrekt.

U bent bij ons van harte welkom '' Contact